آشنایی با رقص فولکلوریک و ملی آذربایجان

آشنایی با رقص فولکلوریک و ملی آذربایجان

رقص يک نوع هنر اجراي ريتميک حرکات بر اساس انعطاف پذيري بدن انسان است. توضيح ارائه شده در دايره المعارف سوويت کامل نيست چرا که در تاريخ بشر قبل از پيدايش هنر و هنر آفريني،رقص موجود بود.تکامل تدريجي رقص از گردش موزون و پريدن از آتش تا انجام مراسمي با فرمهاي بديع، حرکات ظريف، پانتوميم، تقليد و نقل، راه درازي را پيموده است. اين سلسله از حرکات با مفهوم شکار، کمين، رديابي، رماندن، گرفتن و جنگيدن و با تمثيلهايي چون فرا رسيدن بهار،بيداري طبيعت، کاشت، برداشت محصول، باغ چيني، صيد ماهي، کومه سازي و در نهايت در حرکات موزون پهلواني و حماسه هايي با شمشير کوراوغلو، با سينه اي فراخ، با نگاهي به دوردست، مغرور و گاه آرام، گاه تند، پايکوبان، با پرشها و جهش هاي سريع و نشاني از مهارتهاي جنگي، با ريتم تند طبل ها، به اوج مي رسد.

ادامه نوشته

غذاهای سنتی اذربایجان

رژیم غذایی مردم آذربایجان در دوره قاجار

صادقی بیگ افشار (کتابدار سلطنتی شاه عباس اول) متولد شهر تبریز بوده و بخش قابل توجهی از حیات وی در این شهر سپری گشته است. از این رو بسیاری از مواد غذایی معرفی شده در رساله حظّیات، در منطقه آذربایجان تولید می­شد و در شهر تبریز قابل دسترس بود.

از جمله این محصولات می­توان به «پنیر تازه و جغرات[i] معطر کوچه باغی»، «پنیر قراباغی»، «نخود سردرودی»[ii]، «سبزی حکمابادی» و «گرده قزلباشی»[iii]، « گیلاس تبریز»[iv]، «سیب سلطانی تبریز»، «شفتالوی زعفرانی تبریز»[v] اشاره داشت.

با استناد به رساله حظّیات، می­شود سابقه تولید پنیر در تبریز و نواحی اطراف آن را حداقل تا عهد صفویه پیش برد. صادقی­بیگ به طور دقیقی محله «کوچه باغ »تبریز و منطقه«قراباغ» را محل تولید این محصول معرفی می­کند، اما امروزه نه پنیر کوچه باغ و قراباغ، بلکه پنیر روستای «لیقوان» تبریز از شهرت جهانی برخوردار است و تنها مراسم عزادرای ماه محرم کوچه­باغی­ها  و اسب و موسیقی قراباغی­ها  مشهور می­باشد.

ادامه نوشته